#1 Was ik maar een kat
- Aïsha van Beek
- 14 dec 2021
- 2 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 9 jan 2022
Soms denk ik bij mezelf, was ik maar een kat. Heerlijk de hele dag doen waar ik zin in heb. Het eten wordt voor me klaargezet, ik kan overal ongegeneerd in slaap vallen.
Daar ligt hij dan. Mijn kleine luiwammes. Al spinnend kijkt hij door het raam naar buiten. Ik volg zijn blik maar zie niet wat hij ziet. Compleet gefocust, en met enorme pupillen zie ik hem naar buiten staren. Ik kijk nogmaals met hem mee maar ik kan echt niks bijzonders ontdekken. Als ik weer naast me kijk is hij verdwenen. Ik loop door het huis en vind de weg terug naar mijn behaarde vriend.
Hij ligt heerlijk in een doos te spinnen, al stampend maakt hij een mooi plekje om in te liggen. Als hij eenmaal ligt kijk hij mij vragend aan, alsof hij zich afvraagt wat mijn plan is voor vandaag. Ik heb geen plan, ik kijk gewoon naar mijn kleine vriend omdat ik daar blij van wordt.
Soms denk ik bij mezelf, was ik maar een kat. Heerlijk de hele dag doen waar ik zin in heb. Het eten wordt voor me klaargezet, ik kan overal ongegeneerd in slaap vallen en als ik wakker word krijg ik nog heel veel knuffels en kusjes ook. Maar helaas moet ik naar school, en naar werk. Het leven is soms niet helemaal eerlijk.
Ik identificeer mezelf ook wel eens met een kat. Ik hou van slapen, ben gek op warmte en ik heb altijd ruimte voor wat te eten in mijn buik. Dat klinkt wel als een kat toch? Of nou ja, dat klinkt als mijn kat. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik heb een meer dan prima leven. Maar toch kan ik wel een beetje jaloers zijn op het leven van mijn kleine luiwammes. Omdat ik stiekem ook wel een beetje een luiwammes ben.
Opmerkingen